Het is ondertussen alweer bijna 21 jaar geleden. Op verjaardagsvisite bij mijn zus. In die tijd presenteerde ik nog het verzoekplatenprogramma bij Radio Lelystad en nog niet in het bezit van een auto. Het was dus een pittig eindje lopen van de studio naar het huis van mijn zus en zwager, maar ach... Dat heb je er wel voor over. Toen ik binnenkwam was het gezellig druk. Onder andere mijn moeder en de schoonmoeder van mijn zus was er. En natuurlijk mijn zwager en zus. Mijn zus die hoogzwanger was. Mijn zus die hoogzwanger was en een beetje pijn had. Mijn zus die hoogzwanger was, een beetje pijn had en zonder dat ze het zelf wist al behoorlijk wat centimetertjes ontsluiting had.
Paniek, paniek. Mijn zus moest halsoverkop naar het ziekenhuis. Beide aankomende oma's rende als kippen zonder kop rond en ik stond er bij en keek er naar. Al snel stonden we buiten om met verjaardagspartijtje verder in het ziekenhuis te vieren. Zwager en zus in de ene auto en mijn moeder en ik konden met zwagers moeder meerijden. Onderweg naar de auto begon mijn zus te twijfelen, is de deur wel dicht? Ik, galant als ik ben, bood aan om even te kijken. Ik loop terug (deur was dus gewoon dicht), kom bij de de parkeerplaats aan. Alle vogels gevlogen en mij dus gewoon vergeten! Dus ik op een drafje naar het ziekenhuis. Tja, dat feest wil ik niet missen. Ik kwam net op tijd, want na één perswee en één roep om haar moeder, perste mijn zus mijn nichtje eruit. Priscilla was geboren.

Nu zijn we zo'n 21 jaar verder. Dat klein hoopje van toen is nu een vrouw. Een zwangere vrouw... Uitgerekend rond de verjaardag van mijn zus en mijn nichtje. Ik hou mijn hart vast op hun verjaardag. Een mazzel heb ik, we hebben nu zelf een auto!