Heb je dat ook wel eens? Dat je in een opwelling iets gekocht hebt, waarna je later enorme spijt hebt? Of omgekeerd? Dat je iets níet gekocht hebt waar je later je haren om uit je hoofd kon trekken. Dat laatste is mij maar één keer overkomen. En nu, zo’n acht jaar later, heb ik nog steeds spijt.
Vroeger was ik niet zo’n kunstliefhebber. Oké, ik vond de meeste schilderijen kunstig gemaakt, maar het was mijn pakkie-an niet. Musea? Goed dat ze er waren, maar ik vond het zonde van mijn tijd om daar een bezoekje aan te brengen. Toen leerde ik Wim kennen, en zijn enthousiasme voor kunst werkte aanstekelijk. In de tien jaar dat ik hem ken, heb ik meer musea en galerieën bezocht dan in de dertig jaar daarvoor.
Natuurlijk heb ook ik mijn voorkeuren voor stijlen. Moderne kunst is niks voor mij; ongetwijfeld kan er veel te halen zijn uit een paar lijntjes, stippen of blokjes, maar ik zie het niet. Ik wil weten wat ik zie, maar het mag van mij wel surrealistisch of mysterieus zijn. Zo gaan mijn voorkeuren uit naar Salvador Dalí, Lawrence Alma-Tadema, Ton Mertens en Gertie Bierenbroodspot.
Enkele jaren geleden waren we in Galerie Delaive in Amsterdam. Daar hing een schilderij van Gertie Bierenbroodspot dat meteen mijn aandacht trok. Een prachtig kunstwerk van een klassiek gezicht dat mij direct het schilderij in trok. Het gezicht was zo verfijnd en mysterieus, zo zacht en tevens melancholisch, zo dichtbij en toch afstandelijk.
Ik was meteen verliefd op deze prachtige kunstzinnige uiting van een van de grootste kunstenaars die Nederland rijk is. Ook Wim vond het schilderij prachtig. Het liefst namen we het meteen mee naar huis. Het enige dat onze aanschaf tegenhield, was de prijs. Voor dit kunstwerk mochten we maar liefst 13.000 gulden op tafel leggen. Dat is toch een bedrag dat je niet zomaar op tafel legt.
We besloten een optie op het schilderij te nemen. Eenmaal thuis begon de discussie: doen we het wel of doen we het niet? Het is tenslotte een hoop geld en we hadden net een huis gekocht. Met tegenzin zagen we van de koop af.
Met als resultaat dat ik nog steeds spijt heb dat we dat ene schilderij niet gekocht hebben. Nog steeds volg ik de werken van Gertie Bierenbroodspot, en alhoewel bijna al haar werk van hoge kwaliteit is, heeft geen enkel schilderij mij meer zo geraakt en ontroerd als dat ene.
En nu is het buiten mijn bereik en hangt het te pronken bij iemand anders thuis of op het kantoor van een of andere volgevreten directeur, en kan ik dat engelachtige gezicht nooit meer aanschouwen. Heb ik al verteld dat ik spijt heb.