Breadcrumbs

In de maand mei leggen niet alleen de vogeltjes een ei, maa rhet is ook de maand van het songfestival. Nu heb ik daar een beetje een haat/liefde verhouding mee. Een leuke happening maar meestal is het maar vloeken/tieren en schelden op de puntentelling. Nu zat ik dit jaar een beetje te twijfelen of ik wel wou kijken aangezien Nederland en Belgie onterecht sneuvelde in de halve finale, ten gunste van bijna alleen maar Oost-Europese landen. Maar Pasula en haar eega zouden zaterdagavond ook bij ons komen kijken en dan wordt het altijd een gezellige boel. Aangezien Wim tot drie uur moest werken, besloten Pasula en ik alvast de winkels in te duiken om allerlei lekkere dingetjes voor de avond te halen.

Bij een lekker bakkie koffie kwamen we op het idee om met de bus naar Emmeloord te rijden om Wim daar op te halen en daar de boodschappen te halen. Maar eerst werd even gestopt bij de bonbonerie waar het oog van Pasula getrokken werd tot een naakt mannenlichaam van chocolade. Waar was ze van aan het kwijlen? Het chocolade of het naakte lichaam in alle details. Nadat ze iets murmelde over te klein geschapen, zette het lichaam weer weg. Met een doos vol heerlijke lekkerheden verlieten wij de winkel. Iets voor bij de koffie hadden dus al gekocht. Wij kwamen bij de markt aan, misschien hadden ze daar ook iets lekker. Nou en of… Het koste Pasula wel een fortuin, 13 corndogs voor het vette bedrag van… 1 euro. Hahahaha, blijkbaar is op de markt je euro geen gulden waard. Even verderop stond de groenteman met het heerlijke witte goud.Ik kocht een kilo asperges
(Jef) Een kilo asperges, maar niet van die dikke
(Pasula) giebel giebel…
(Verkoopster) Goh de meeste mensen houden van die dikke
(Pasula) gniffel gniffel..
(Jef) Nee, geeft mij van van die dunne, die zijn veel lekkerder
(Pasula)Proest….
Jaja, adirty mind is a joy forever

Normaal is een bustocht vrij saai. Maar dit keer niet. Onderweg stapte er een oud boertje de bus in. Een jaartje of 70 gedragen in gele klompen, stoppelbaardje en amper tanden in zijn mond. Het was meteen te merken dat hij op een praatje uit was. Eerst was de buschaffeur aan de beurt maar die gaf geen sjoegen. Toen een oud echtpaar die schuin voor hem zat, maar die gaven ook niet thuis. En toen… was Pasula aan de beurt. Het begon zo gezellig maar al snel stak hij hele tirades af dat Maxima een sloerie was net zoals Mabel en Prinses Diana had een kogel moeten hebben. De ogen van Pasula werden groter en groter en haar vuisten balden. En ik, ik lach in een deuk, net zoals de rest van de passagiers achter in de bus. Nog nooit zo een leuke busrit meegemaakt, maar Pasula zal er wel anders over gedacht hebben.

Wim keek vreemd op toen hij ons de winkel in zag komen. Hij moest nog even dus gingen wij alvast wat lekkere dingen halen. Althans, ik haalde lekker eten en Pasula fotografeer de lekkere collega's van Wim die van ellende niet wisten hoe snel ze aan het fotomonster moesten ontsnappen. Die heeft voor haar leven een winkelverbod daar gekregen voor het lastig vallen het personeel, hahaha. Met een kar vol lekkers stonden wij bij de kassa… Oeh-hoe ah-ha… Verbaasd keek ik om mij heen. Oeh-hoe ah-ha… Waarom keek Pasula ineens zo naar mijn kruis? Shit, het geluid kwam uit mijn kruis. Ik was even vergeten dat ik een nieuwe mobiel heb en als ringtoontje zo'n Luv'-yel had ingesteld. Met een rode kop nam ik de telefoon open kreeg meteen een standje van Wim want voor de kassa hing een bordje dat je er niet mocht telefoneren omdat de computer op hol kan slaan. Pasula lag in een deuk… Onderweg nog even bij de bakker gestopt voor wat lekkere broodjes. Pasula's aandacht werd getrokken door een Fries suikerbrood. Toen ik had afgerekend zei ze sip: Heb je geen suikerbrood? Waarop de verkoopster antwoordde: Neemt u toch een suikerbrood mee, anders is ze het hele weekend onvredigd. Hele visioenen vlogen door mijn gedachte. Het spijt me, ik weet niet hoe het met die verkoopster zit, maar Pasula bevredigd zich volgens mij niet met een suikerbrood!!! (althans, ik hoop het echt van niet, al dat suiker geeft zo'n kleefboel…

De avond was geslaagd, Pasula en ik hadden een lekkere maaltijd gemaakt. Moussaka, tomatensalade, pittige gehaktrolletjes in tomatensaus en rijst. En toen was het tijd voor het Songfestival. Hier zal ik maar geen woorden aan vuil maken, behalve dat Nederland maar heel goed moet nadenken of ze volgend jaar nog mee willen doen. Wij hebben met z'n vieren besloten om volgend jaar NIET meer te kijken.

TPL_BACKTOTOP