“Ga toch weg, zwarte bosneger… Als Nederland zometeen alle zwarten het land uitgooit, ga jij mee. Rot toch op!”
Mijn oren klapperden bij het horen van zulke taal. Ik zat lekker in het wachtlokaal op het station mijn krantje te lezen toen twee gekleurde oudere mannen een paar meter verderop ruzie kregen. De schoonmaker had er namelijk wat van gezegd dat een zwerverig typje (bijna geen tanden meer, rare muts op, onverzorgd uiterlijk) zat te roken. Hieruit ontstond een woordenwisseling die er niet om loog en gevuld was met grove, discriminerende opmerkingen.
Ik was geschokt. Ik dacht altijd dat discriminatie voorbehouden was aan de “superieure blanke” die de donkere medemens minachtend bespotte en kleineerde. Maar blijkbaar wordt binnen deze bevolkingsgroep óók op huidskleur gediscrimineerd. Nee, discriminatie komt voor in elke groep, elke rang en stand. Noem een Arubaan geen Surinamer of een Turk geen Marokkaan — dat vinden ze niet leuk. Bovendien zijn er genoeg mensen die vanuit hun geloof of cultuur anderen afwijzen: sommige moslims die homo’s verachten, of vrouwen als minderwaardig zien. En hoe lang is het nog maar geleden dat het ondenkbaar was dat een katholiek met een gereformeerde trouwde?
Enfin, de ruzie ging nog even door. De zwerver begreep maar niet dat híj weggestuurd werd en “die witte daar niet”. De vinger werd naar mij gewezen en ik dook iets verder weg achter mijn krantje. “Omdat JIJ rookt en die man niet,” was het antwoord van de schoonmaker.
Wat was ik blij dat op dat moment mijn treintje het station kwam binnenrollen. Ik stapte de coupé in en viel meteen in een discussie over de discriminatie van rokers.
Zoals ik al zei: discriminatie vind je overal…